Ikazkinak deitzen zieten, eta eskualdeko garapen ekonomikoan funtsezko papera izan zuten emakume xumeak eta indartsuak ziren. Gizonek ikatza mendian egiten zuten, eta behin etxera eramaten zutenean, emakumeak ziren ikatza saltzeaz arduratzen zirenak. Egunsentian, Izkiko pagadi eta hariztien artean eguzkia agertu baino lehen, zutik zeuden. Herri bereko lauzpabost emakume elkartzen ziren, eta askotan beraiekin eramaten zituzten seme-alabak. Bakoitzak astoa edo mandoa zeraman, ikatzez eta iduriz betetako saskiekin bizkarrean. Batzuetan, animaliek saltzeko produktuz betetako orgak ere eramaten zituzten.
Mendialdetik Errioxarako bideari ekiten zioten, Izki, Kantauriko mendilerroa, Toloño eta Bitigarrak gurutzatzen dituzten bideak zeharkatuz. Emakumeek oinez egiten zuten bidaia luzearen zatirik handiena, itzultzean animaliak beste produktu batzuekin kargatuta baitzetozen, olio eta ardo txanbilekin. Gaur, mendiak gustuz zeharkatzen ditugunean eta ez beharrez, kosta egiten da emakume haiek mendi artean ibiltzen imajinatzea. Hala ere, arretaz entzuten bada, mendiak bere urratsen oihartzuna gordetzen du oraindik.