Negozio arrosa, sekulako pagotxa

Erabiltzailearen aurpegia

Koldo Alzola

 

Iragan astean, urtero legez, “emakumeen lasterketa” ospatu zuten Gasteizen. Horrelako izenburu erakargarripean antolatutako ekimenak, ezinbestean, arrakasta itzela eduki behar zuen; eta halaxe izan zen, hiriko milaka emakume bildu baitzituen, elastiko arrosa soinean, kirol jarduera baten inguruan eta helburu solidario batez: minbiziaren aurkako ikerkuntzarako dirua biltzea. Arrakasta arlo ekonomikokoa ere izan omen zen, lasterketa antolatu zuten enpresentzat, izan ere, hiritar askok salatu dutenez, izen emateak balio zuen 10 eurotatik bakarra baino ez zen bideratu Arabako Minbiziaren Kontrako Elkartera. 6000 emakume inguruk hartu zuten parte jardueran, atera kontuak. Antolatzaile pribatuez gain, beste hamaika enpresak ere probestu zuten deialdia etekin publizitarioa ateratzeko. Negozio borobila bidezko kausa baten kontura.

Baina ez naiz neu izango ekimen horren inguruan iruzurraren susmoa aireratuko duena (enpresa antolatzaileek salaketa jarri omen dute horrelako adierazpenak egiten dituenaren kontra). Minbiziaren aurkako ikerkuntzaren aitzakia baliatzea 10 eurori 9ko etekina ateratzeko akaso oso etikoa ez da izango, baina ilegala ez da. Ez dut inolaz ere ezbaian jarriko ekimenean parte hartu duten milaka emakumeen borondate ona. Benetan kezkatzen nauena da minbizia ekiditeko ikerkuntza helburu duen ekimen batean kritika izpirik ere ez izatea. Minbizia, eta zehazki gehien bat emakumeak erasaten dituen ugatz-minbizia, gizartea astintzen duen gaitzetakoa da. Ados egongo gara gaitz horri aurre egiteko erakundeek bideratzen dituzten baliabideak ez direla nahikoak, eta azken urteotan estatuko zein erkidegoetako gobernuek burutu dituzten murrizketek kalte handia egin dietela osasun sistemari eta osasun arloko ikerkuntzari. Minbiziaren kontrako ikerkuntza eraginkorra izango bada, baliabide publikoak bideratuko beharko lituzkete horretara; armagintzatik, elizatik, monarkiatik, poliziatik, auto ofizialetatik eta azaleko bestelako gastuetatik kendu eta benetan gizartearen lehenengo mailako arazoak direnei konponbideak bilatzera bideratzea... baina horiek erabaki politikoak dira. Eta minbiziaren kontrako ikerkuntzari diru-funtsak murrizten dizkioten bitartean, borondate oneko emakume horiei karitatea eskatzea iraingarria iruditzen zait.

 

Ugatz-minbizia jomugan duen ekimen batek minbiziaren aurkako ikerkuntzak pairatzen duen egoera larriaren zergatiak kolokan jartzen ez baditu, hanka motz gelditzen da, ekimen karitatibo akritikoa baino ez da. Eta karitate hori lazo arrosa batez janzten badu, orduan negozio arrosaren kiratsa hartzen diot.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ALEA da Arabako euskarazko aldizkari bakarra, eta zu bezalako irakurleen babesa behar du aurrera egiteko. Zuk ere gurekin bat egin nahi al duzu?


Izan zaitez ALEAkide