Munduan esportatu beharreko "demokraziaren eredu" AEBk eta, oro har, inperialismoak hainbat hamarkadaz geroztik erakutsi ditu bere metodoak baina baliteke une hau izatea nabarmenena eta beldurgarriena. Venezuelari egindako eraso kriminala eta Mexiko, Kolonbia edo Groenlandiari egindako mehatxuak AEBetako hainbat gobernuk hainbat hamarkadatan egindako eraso politiken adibideak dira (Palestina, Irak, Libia, Vietnam...).
Hirugarren Mundu Gerran murgilduta gaude; beste herri batzuen inbasioak, bonbardaketa eta arpilatzeetan islatzen diren jarduerek, giza bizitzarekiko erabateko mespretxua, industria militarreko gastu neurrigabea eta faxismoaren gorakada.
Venezuelaren kasuan AEBk ezin du onartu estatu periferikoak ekonomia globalean sartzea, ezin du onartu negoziatzeko margen bat duen multipolaritatea. Groenlandiaren kasuan, "diktaduraren" edo "narkotrafikoaren" argumenturik edo aitzakiarik ere ez dute behar... Zuzenean "nahi dute"/"behar dute". Trump-ek argi eta garbi esan du, "onak edo txarrak". Herrien subiranotasunak desagertzen dira, nazioarteko zuzenbidea eta NBE bera.
Kapitalismoak, bere krisirik larrienean hondoratuta, gerrak eta zapalkuntza kriminal gehiago dakartzaten konponbideen alde egin du. Jakina denez, hainbat elite oligarkiko daude interes desberdinekin eta horien artean monopolioa lortzeko gerra dago. Horretarako herritar esanekoak behar dituzte, kanoi-bazka, armen eta munizioen ekoizleak eta kontsumitzaileak.
Familia handiak eta botere taldeak (Rockefeller, Rothschild, Musk, Bezos, Morgan) daude belaunaldiz belaunaldi aberastasuna, eragin ekonomikoa eta politikoa metatzen; funtsezko industriak (finantzak, teknologia, energia) eta megafondoak (Vanguard, BlackRock) kontrolatzen dituzte eta elite globaletan parte hartzen dute (Bilderberg Taldea, esaterako); iluntasunetik mundu mailako erabakiak modu diskretuan moldatzen dituzte beren parlamentu, auzitegi, exekutibo, armada eta bitartekoekin "demokraziak" deiturikoak gidatuz eta gobernatuz bizitza osoan egin dutena egiteko: lapurtu eta modu doilorrean aberastu langile xume eta zintzoen lanaren, esplotazioaren, sufrimenduaren eta bizitzaren beraren kontura (hilketak, desagerpenak, tortura...).
Bestalde, jarrera erreformistek, beren ezintasuna erakusteaz gain, erakutsi dute politika pragmatiko, legalista eta desmobilizatzaileekin gutxi-asko beharrezko kolaboratzaileak izan direla.
Aitor dezagun manipulazioan eta kontsumoaren eta indibidualismoaren engainuan ere erori garela, eta erantzule izango garela belaunaldi berrien aurrean , modu pasiboan jokatzeagatik eta bizikidetza eta planeta bera suntsitzen jarraitzea ahalbidetzeagatik.
"Lehenik sozialisten alde etorri ziren, eta isilik geratu nintzen sozialista ez nintzelako. Gero sindikalistengatik etorri ziren, eta ez nuen hitz egin ez nintzelako sindikalista. Gero beltzen bila etorri ziren, eta ez nuen ezer esan beltza ez nintzelako. Gero nire bila etorri ziren, eta ordurako ez zen inor geratzen nire izenean hitz egiteko ".
Zutik dauden munduko klaseok eta herri zapalduok bakarrik garaituko dugu inperialismoa, mundu bidezkoaga eta solidarioago batean sozialismoari aurrera egiteko prozesu berean.
Juanjo Peciña (internazionalista eta sagardogilea)
Iritzi artikulu hau argitaratzean, ALEAk ez ditu bere gain hartzen egileak adierazitako iritziak, ezta horiekin lotutako erantzukizunak. Zure iritzia bidali nahi baduzu, idatzi erredakzioa@alea.eus helbide elektronikora.